Boekje1.gif) |
Het was halverwege een woensdagmiddag toen
in enen de oude opa Appinga bij ons in de straat dood neerviel.
Zo, denk je dan, even opruimen en daarmee basta. Maar zó gemakkelijk
is het allemaal niet. De officiële instanties willen eerst geld zien.
'Je zou jezelf toch bijna een ongeluk begaan aan die gasten', mompelt ome
Sjoerd terwijl de straatbewoners op een grimmige muur van 'eigen bijdragen'stuiten.
'les niet koet', vindt ook Achmed. De huisbaas ruikt uiteraard meteen handel
en de oude mevrouw Stuit (zo seniel als een looien deur) blijft opa Appinga
maar Hendrik-Jan noemen. En zo heet-ie niet. Daarbij is Willum door zijn
pils heen en doet Berend niets anders dan naar Kitty kijken.
Gelukkig hebben we Jaap Gijssers in ons midden en die heeft jarenlang
een sigarenzaakje gedreven, dus die weet voor elke crisissituatie de correcte
gedragslijn.
Nou ja, correct.
.. |
| De dood van
Opa Appinga, ISBN 90-225-0787-4, uitgeverij De Boekerij, uitgekomen
eind 1987, omslagtekening Jan Wesseling
Terug naar bovenaan
de pagina
|
|
Boekje2.gif) |
'Deze tram gaat door naar de remise. U wordt verzocht
hier uit te stappen en de volgende wagen te nemen,' sprak de bestuurder
in de microfoon.
Jaap Gijssers draaide zich half in zijn bank om en keek mij aan.
Ik draaide mijn hoofd schuin naar achteren en keek ome Sjoerd aan. Ome
Sjoerd keek de naast hem zittende tante Bets aan. Tante Bets keek over
het gangpad heen naar Kitty. De beheerder van de fietsenstalling had zich
in zijn bank omgedraaid zodat Kitty hém aan kon kijken. Vervolgens
keek Jaap Gijssers tante Bets aan, de beheerder van de fietsenstalling
keek mij aan en ome Sjoerd keek Kitty aan. Daarna wendden we ons allemaal
naar voren en zeiden: 'Nee'.
Net als een jaar geleden, toen een van hun bejaarde straatgenoten
het leven liet (De dood van opa Appinga), krijgen de meerjarige, échte
sociale minima uit de Brederodestraat het aan de stok met Het Gezag. Als
je maar geld hebt voor één uitstapje per maand en dat loopt
dan zó af... Dan word je wat humeurig. Dan raak je een beetje in
de contramine. Dan wil je ook wel eens een keer je zin hebben. Ja toch? |
Genoeg
Gesold, ISBN 90-225-0866-8, uitgeverij De Boekerij, uitgekomen
eind 1988, omslagtekening Jan Wesseling
Terug naar bovenaan
de pagina
|
|
Boekje3.gif) |
Jaap Gijssers had een vlekje op zijn long. Het moest
wel even onderzocht worden en dat kon alleen als Gijssers voor een paar
dagen zijn intrek nam in het ziekenhuis.
'Voormalig sigarenboer ranselt woekeraars uit voorhal' of 'Dubbele
herrijzenis op tweede dag'. Zo zouden de krantekoppen geluid hebben als
ze erover geschreven hadden. Maar ja, ze schrijven natuurlijk nooit over
gewone mensen... Schackmann wel, maar die was er dan ook zelf bij. Net
als eerder, toen een van onze bejaarde straatgenoten het leven liet (De
dood van Opa Appinga) of toen we moeite hadden met tram 17 thuis te komen
(Genoeg gesold).
Deze keer had de schrijver een heel dringende reden om erbij te zijn,
want zijn Jacky stond 'op springen'. Zodat toch op schrift is gesteld wat
er allemaal gebeurde na de constatering dat Jaap Gijssers een vlekje op
zijn long had. |
De BV Zusters Diaconessen,
ISBN 90-225-1028-X, uitgeverij De Boekerij, uitgekomen medio 1990,
omslagtekening Jan Wesseling
Terug naar bovenaan
de pagina |
|
|
|
Woonboekjes moet ik nog opzoeken.
|
|
Ik
""debuteerde"" eind 1987 met De dood van opa Appinga,
dat een jaar later, dus eind 1988, gevolgd werd door Genoeg
gesold. Daarna ging er iets langer (anderhalf jaar) overheen eer midden
1990 uitkwam De BV Zusters Diaconessen. Informatie
over die boeken staat hieronder, maar ze zijn inmiddels alledrie
allang niet meer in de boekhandel te krijgen, dus
wie belangstelling heeft moet naar de bibliotheek of kijken in de ramsj
(De Slegte e.d.).