De invalshoek van de films is dat met het verdwijnen van bepaalde geografische plekken, ook de herinneringen van mensen aan die plekken dreigen te verdwijnen. Voordat die plekken onder water verdwijnen, willen we dat culturele erfgoed aan gevoelens, herinneringen en verhalen ter plekke vastleggen.
Al doende schetsen we dan ook een beeld van de gemeenschap die in dit gebied gewoond en gewerkt heeft. Een van de gevolgen daarvan is dat de films geheel in het plaatselijke dialect gesproken worden/ Zo heet de serie 'Herinnerns', het eerste deel heet 'Blaauwe wien over t laand' en het tweede 'T wordt aalmoal aans'.
Dit alles zetten we tegen de achtergrond van de landschappelijke veranderingen die plaats vinden of al plaatsgevonden hebben. Daarbij besteden we in principe alleen aandacht aan het feit DAT het meer er komt en willen we de al jaren woedende discussie of dat nu een goed idee is of een slecht idee als een gepasseerd station beschouwen waar we geen aandacht aan besteden. In de praktijk lukt dat laatste niet helemaal. De emotionele kracht van veel herinneringen is onlosmakelijk verbonden met wat die mensen vinden van de verandering.

Binnenkort volgt meer informatie op deze pagina, voor nu kun je HIER terug.