'in zijne jeugd tot predikant bij de hervormde gemeente opgeleid'.

'verscheiden jaren de godgeleerde studien aan de universi­teit te Leijden niet zonder de meeste vrucht waargenomen'.

'een ontijdig en ongelijk huwelijk met gebrek aan middelen naauw vereenigd'

'den toevlucht tot de naald te nemen'.

'Met dankbare blijdschap werd ik onlangs door de subkommissie van Welda­digheid canton Medemblik, geinformeerd nopens het finaal en gunstig besluit van de Permanente Kommissie van Weldadigheid, betrekkelijk mijn persoon en huisgezin, waardoor ik het streelend vooruitzicht heb, om binnen weinige dagen in de kolonien te worden opgenomen.

Welk eenen invloed zulk een berigt maakt op het hart van den gevoeligen en door wederspoed gefolterden mensch, kan zij het best bezef­fen die reeds eenen geruimen tijd in drukkende omstandigheden verkeerd leeft, en die in eene fatzoenelijke kring opgevoed zijnde, niet onbeschaamd genoeg is, om ten laste van anderen, geheel onbekommerd voort te leven, en, zoo als men zegt, fiolen maar te laten zorgen.

Bij de dankbetuiging, namens mij, zoo ik zeker vertrouw, door de subcommissie voor­noemd, bij de Permanente Kommissie tijdig ingeleverd, gevoel ik mij daar en boven overtuigend verpligt, om mij zelven per missive aan de Permanente Kommissie te adresseren en aan dezelve mijnen opregt erkentelijken dank te betuigen, wegens eene zoo gunstige dispositie omtrent het lot van mijn huisgezin.

Onvergetelijk zal mij dit gunstig besluit en het aangenaam berigt hier van zijn, terwijl ik die groote weldaad steeds in eene levende en dankbare erkentenis zal houden.

Bij het denken aan nuttige inrigtingen, kan ik het denkbeeld niet genoeg levendig houden, dat er in onze dagen, eene zeer aanzienelijke vergadering, met onzen doorluchtigen en menschlie­venden Vorst aan het hoofd, zoo weldadig werkzaam is, om den druk te verligten en de ellende te verzachten van lijdenden menschen en over een, langs den zoo blijkkijken weg van verschuldigde pligtsbetrachting, tot eene zekere trap van geluk en eer te verheffen.

    Hier ziet men menschenmin met godsdienst zich verëenen

    Door wijsheid en door deugd gestadig voorgelicht;

    Den arm­ôe ziet men ooit aan ruime zijde wenen,

    Hier straalt Weldadigheid een ieder in 't gezicht.

    Gezegend zij hun hoofd! Heil hunne achtbare leden!

    Zij treffen immer doel in hunne Maatschappij!

    Welhaast zal ik den grond, voor mij bestemd betreden;

    Ontvoerd aan ramp en leed, van bange zorgen vrij.

    Mijn dierbare echtvriendin, droogt reeds haar droêve tranen;

    Ziet, bij de reinste keus zich voor geluk bereid:

    Zij huldigt een bestuur, dat haren weg wil banen,

    Ze eerbiedigt met haar kroost de hand die haar geleidt.

    Straks licht de blijde dag, bij aardsche wisselingen,

    Hij voert mij door zijn glans naar 't volk daar vrede woont:

    Ik zal met fieren moed naar de eere prijzen dingen,

    Waarmêe regtschapenheid den noeste vlijt bekroond.'.

 '(...) en Kloppenburg zijn zeer ongeschikte voorwerpen voor de koloniën; hebbende weinig ligchaamskragten en voorheen niets gedaan dan studeren en schrijven'.